Microfiction

👉 #માઈક્રોફિક્શન

             જાહ્નવીના સાસુને પહેલે-ખોળે દિકરો એટલે જાહ્નવીને પણ દિકરો જ આવશે! આવું અક્કડ વલણ રાખી નવ મહિના ઉપર બે દિવસે લક્ષ્મીના પારણા બંધાયાનાં સમાચાર આવતા, જાહ્નવીના સાસુએ જીદ પકડી, તાજી જન્મેલી દીકરીનું મોં નહીં જોવાની...

             હોસ્પિટલથી ઘેર આવતા જાહ્નવી પોતાની દીકરી અને પતિ સાથે ગાડીમાંથી ઉતરી, ત્યાં જ એક રીક્ષા આવીને ઊભી રહી, તેમાં જાહ્નવીની નણંદ પોતાની નાની નાની બે દીકરીઓ સાથે ઉતરી.. હૈયાફાટ રૂદન સાથે માતાને જણાવ્યું કે તેની સાસુએ તેને બબ્બે દીકરીઓ સહિત તરછોડી દીધી છે. કેમકે તેને પોતાના દિકરાના બીજા લગ્ન કરાવવા છે. જેથી તેમના ઘેર પુત્ર અવતરે, અને તેનું કુટુંબ 'પુરું' નામના નરકમાં જતા બચી જાય...

            જાહ્નવીના સાસુ દરવાજા પાસે ઊભા રહી હતપ્રભ બની આ દ્રશ્યો જોઈ રહ્યા છે, પણ!!!  શબ્દો કાનમાં પડઘાઈને અલોપ થઈ જાય છે. છાતીમાં સો મણના પથ્થરનો ભાર વર્તાય છે. જાહ્નવીની નવજાત દીકરીના રડવાનાં અવાજથી જાણે એક આવરણ તૂટી પડયું હોય તેમ, તેમનું ધ્યાન તેના તરફ જાય છે...

©®Dr.Vaibhavi Trivedi
👉 Divinity35.com

Microfiction

👉 #માઈક્રોફિક્શન

            આખ્ખી જિંદગી તાતી જરૂરિયાત હોવાથી પરિવારથી દૂર બીજા શહેરમાં નોકરી કર્યા બાદ શાંતિલાલ રિટાયર્ડ થઈ વિચારતાં હતા, 'હાશ !! હવે શાંતિનો અનુભવ થશે, શાંતિથી આનંદથી પરિવાર અને પત્ની સાથે બાકી બચેલી જિંદગી વિતાવવાનો સમય આવ્યો. પત્ની'તો કહેશે! હવે બસ બહુ કર્યું, હવે બધા સાથે રહીશું.' 

            આંખોમાં હરખનાં આસું સાથે શાંતિલાલ ઘેર પહોંચ્યા, દર વખતની જેમ બધા પગે લાગી થોડીજ વારમાં પોતપોતાના કામમાં વ્યસ્ત થયા. શાંતિલાલ પત્નીના મોઢે કાંઈક, બે'ક શબ્દો સાંભળવા, રાહ જોઈ રહ્યા હતા પણ' સવિતાબા' રસોડાના કામમાં હતા... એકાદ કલાક બાદ પુત્ર ઘેર આવ્યો અને કહ્યું "બાપુજી - બા'એ કહ્યું હતું કે તમારો નવરા બેઠા ઘરમાં સમય નહીં જાય તો બેઠા બેઠા મંદિરના ચોપડા લખવાનું કામ તમને ફાવશે. ગામ અહીંથી પાંત્રીસ કિલોમીટર જ દૂર છે. વસ્તારી કુટુંબમાં પૂરું તો કરવું ને!" 

           શાંતિલાલ દિકરા સામે એકીટસે તાકી રહ્યા....   

            બીજા દિવસે મંદિરના મહંતને પૂછતાછ કરતાં મામૂલ પડયું બાપુજી ત્યાં પહોંચ્યા જ નથી.... 

©®Dr.Vaibhavi Trivedi