poetry

શીર્ષક: કર્મનો પંથ

આ દેહ નવો છે, પણ આત્મા પુરાણો છે,

ભવોભવનો મારો આ તાણોવાણો છે.

ભૂલી ગઈ છું કદાચ હું મુખડું મારું,

પણ હૃદયમાં હજીય સ્મરણ છે તારું.

કેટલાય ચોપડા મેં અહીંયાં ખોલ્યા છે,

બંધ આંખે ભૂતકાળના પડદા ખોલ્યા છે.

આ જન્મે જે સાધના અધૂરી રહી ગઈ હતી,

એ જ સૂર આજે અંતરમાં બોલ્યા છે.

નથી આ અકસ્માત, આ તો વિધાતાનો લેખ છે,

કર્મનો હિસાબ અહીંયાં સાવ અરેખ છે.

જે અધૂરી યાત્રા મૂકીને હું નીકળી હતી,

આજે ફરી એ જ પંથ પર મારો વેશ છે.

માયાના બંધનો પાછા ભલેને નડે,

પણ આત્મા જાગીને પરમાત્માને રડે.

પાછલા જન્મની એ પુણ્યની મૂડી,

આ જન્મે મને સાચા માર્ગે દોરે.

©️®️ Dr. Vaibhavi Trivedi