affliction

{મારી કોલમ 'અનુભવ બિંદુ' માંથી પ્રકાશિત થયેલ લેખ} 

"દુઃખ" એજ અપૂર્ણતાની સંપત્તિ છે...

“The Lord's mercy often rides to the door of our heart upon the black horse of affliction. The Lord gets His best soldiers out of the highlands of affliction.”

          અપૂર્ણતાનું ગૌરવ જ દુઃખ છે. આપણને પ્રશ્ન થાય કે, ગૌરવ તો પૂર્ણતાનું હોય કે પછી અપૂર્ણતાનું!!? અપૂર્ણતાતો મર્યાદા છે. મર્યાદાનું વળી ગૌરવ કઈ રીતે હોય શકે!? પણ!! સાચ્ચી હકીકત એ છે કે, દુઃખ જ અપૂર્ણતાની સંપત્તિ છે. માટે પૂર્ણતાને પ્રાપ્ત કરવા સૌએ કટિબદ્ધ થવું જોઈએ....

            વ્યક્તિ જે કાંઈ સાચી વસ્તુ પામે છે, તે દુઃખ દ્વારા જ પામે છે. એમાં જ તેનું મનુષ્યત્વ રહેલું છે. દુઃખમાં તમામ પ્રકારના રસ અને ભાવોનું સંયોજન છે. એક રીતે તે વ્યક્તિને નખ-શિખ ફિલ્ટર કરવાનું કાર્ય કરે છે. માણસ માંગીને કશું મેળવી શકતો નથી, દુઃખ વેઠીને જ પામી શકે છે. દુઃખની સહનશીલતાના ગર્ભમાં જ સુખનો સાગર રહેલો છે...

           સહન કર્યા વગર, પુરુષાર્થ વગર કે વેદના વગર મેળવેલું ક્યારેય પણ પોતાનું બનતું નથી, તે ભોગવી કે માણી શકાતું નથી. આપણી પાસે જે કઈ ધન દૌલત છે તે આપણું નથી, વિશ્વેશ્વરનું છે, પણ!! દુઃખ તો બિલકુલ પોતાનું જ છે. માટે જ દુઃખ દ્વારા પ્રાપ્ત થયેલું પોતાનું બને છે. માણસનો આંતર બાહ્ય વિકાસ સાચું પૂછો તો દુઃખમાં જ થાય છે.

            આજ સુધીના અગણિત ઉદાહરણો છે કે માનવ-સમાજ દુઃખથી જેટલો જેટલો ઘડાયો છે, તેટલો સુખ- સમૃદ્ધિથી ઘડાયો નથી. દુઃખમાં જેટલો વિચારશીલ બન્યો છે, તેટલો સુખમાં વિચારશીલ બન્યો નથી, કેમકે!! દુઃખના બંધારણમાંજ એવું કાંઈક અદ્ભુત તત્ત્વ છુપાયેલું છે કે તે વ્યક્તિમાં રહેલી સર્વોત્તમ શક્તિઓને ખેંચીને બહાર લાવી પ્રગટ કરી દે છે...

             એક રાજા હતો, તેને ભવ્ય રાજમહેલ બાંધવો હતો. પણ!! રાજગુરુએ એવી ભવિષ્યવાણી ભાખી હતી કે, જે દિવસે મહેલ પૂરો થશે, એ જ દિવસે રાજા મૃત્યુ પામશે.. આ ભવિષ્ય કથન જાણી રાજા દુઃખના વમળમાં સરી પડ્યો, પણ!! રાજાને દુઃખમાં સબડીને ક્ષણે ક્ષણે મરવું યોગ્ય ન લાગ્યું, માટે રાજાએ યુક્તિ કરી મહેલતો બંધાવ્યો અને તેનો કોઈને કોઈ ભાગ અધૂરો છોડી દીધો જેથી મહેલ પૂરો થયો તો ન જ ગણાય, તો રાજા તેમાં રહી શકે અને લાંબુ આયુષ્ય જીવી શકે...

            રાજાને માટે યોજના-સંકલ્પ અને લક્ષ્ય મહત્વના હતા તેથી તેણે ભવિષ્યવાણીને ખોટી પાડી અને તે દીર્ઘાયુષ્ય જીવ્યો... આમ મનનું તેજ દુઃખમાં પણ જ્વલંત રાખવાની વાત છે. દુઃખ પોતાની પાછળ સુખનો મહાસાગર લાવે છે. રાજા તો બુદ્ધિશાળી હતો તેણે રાજગુરુનું માન પણ રાખ્યું અને લાંબુ આયુષ્ય જીવવાની ઇચ્છા સંતોષી શક્યો અને સુંદર મહેલ મળ્યો તે વધારાનું....

              પણ!! ઉમદા કાર્યનું ધ્યેય ન હોય તો અમથી દુઃખની થપાટ લાગવાથી માણસ ભાંગીને ભુક્કો થઈ જાય છે. આવા માણસો ક્યારે દુનિયામાં આવીને જતા રહે છે તે કોઈને ખબર પણ પડતી નથી...

              તપ વગરનું કશું મળતું નથી. આ જે તપ છે, જે પેશન છે પોઝીટીવ લાઈફ  માટેનું એ પણ એક અર્થમાં દુઃખનો જ પ્રકાર છે. એ દુઃખ જ સાધના, એ દુઃખ જ તપસ્યા, એ દુઃખનું જ પરિણામ આનંદ-ઈશ્વર... દુઃખની આ તપ રૂપી સાધના દ્વારા માણસ અંતે સફળતા, આનંદ, મુક્તિ તથા ઈશ્વરને પ્રાપ્ત કરી શકે છે...

           સુખમાં સુવિધાઓમાં વ્યક્તિ પોતે પોતાનાથી દૂર થતો જાય છે. જ્યારે દુઃખમાં અસુવિધાઓમાં તે પોતાની વધુ નજીક આવી જાત સાથે એકરૂપ થઈ શકે છે. અર્થાત બ્રહ્મ જેવી સર્વોચ્ચ પ્રાપ્તિનાં મૂળમાં પણ તપ રૂપે દુઃખ જ ઊભેલું જોવા મળે છે....

           ફોનિક્સ પક્ષીની એક પૌરાણિક કથા છે જે ચક્રીય રીતે ફરીથી ઉત્પન્ન થાય છે અથવા તો ફરીથી જન્મે છે. અગ્નિ અને સૂર્ય સાથે સંકળાયેલ, ફોનિક્સ તેના પુરોગામીની રાખમાંથી ઉત્પન્ન થઈને નવું જીવન મેળવે છે. ફોનિક્સ પક્ષી ચોક્કસપણે સ્ત્રી છે! સાર્વત્રિક રૂપે, ફોનિક્સ એ પુનરુત્થાનની નિશાની છે. તે એક એવું પક્ષી છે જે મૃત્યુનું પ્રતિક છે. આ સુંદર પક્ષી જન્મ અને મૃત્યુના ચક્રને રજૂ કરે છે, સુખ અને દુઃખને રજૂ કરે છે... 

           આમ, ધગધગતી આગમાં બળવું પડે છે, અને રાખ થઈ જવું પડે છે... ફરી એ અંગાર ઓકતી રાખ'માંથી બેઠું થવાની હિમ્મત હોય ત્યારે સોના જેવા ચળકાટથી જીવન સૂર્ય જેવા તેજથી તેજોમય બને છે....

©️®️

🎯 Writer : Prof.Dr.Vaibhavi Trivedi 

🎯 Matusri Shantaben arts College 

 

👉 Image courtesy : Google 

 👉 Notice📖

The translator is configured on the web version for your convenience, so that you can translate and read your favorite articles in your native language.....